W poniedziałek, 10.11.2025 r., wczesnym rankiem o godz. 6:00 wraz z naszym Księdzem Proboszczem Zygmuntem wyruszyliśmy na wyprawę w Tatry. Po około trzech godzinach podróży autokarem dotarliśmy na parking w Kirach, skąd rozpoczęliśmy z wielkim entuzjazmem pieszą wędrówkę do Doliny Kościeliskiej. Droga wiła się malowniczo pośród wysokich gór; po prawej stronie szumiał górski potok, a my mijaliśmy mostki i podziwialiśmy piękno przyrody. Pomimo niezbyt optymistycznych prognoz — jak to już nieraz bywało — słońce zrobiło nam niespodziankę. Wyszło zza chmur i pozostało z nami aż do końca wycieczki. Od razu zrobiło się raźniej i weselej.
Ksiądz Proboszcz zadbał o to, aby na szlaku nie było nudno ani monotonnie, dlatego poprowadził nas przez „Wąwóz Kraków”. Było to miejsce jak z bajki. Musieliśmy jednak pokonać strome podejście, wspiąć się po wysokiej drabinie oraz przejść odcinki zabezpieczone łańcuchami i klamrami. Momentami było ekstremalnie, ale daliśmy radę!
To nie był koniec naszych przygód, bo przed nami czekało kolejne wyzwanie — jaskinia „Smocza Jama”. Odwrotu nie było, bo szlak prowadzi tylko w jednym kierunku. Każdy musiał zmierzyć się ze swoimi słabościami, lękiem i strachem, aby z odwagą przejść przez niski i wąski tunel. Światło latarek naszych kolegów rozświetlało ciemność i wskazywało drogę. Najtrudniejsze było chyba zachować ciszę, aby… nie obudzić smoka 😉
Było dużo radości, śmiechu i odrobina przerażenia, czy damy radę. Wszyscy zmęczeni, ubłoceni, ale szczęśliwi — dotarliśmy dalej bezpiecznie. Nasz wysiłek został wynagrodzony pięknym widokiem gór skąpanych w słońcu.
Następnie wróciliśmy do Doliny Kościeliskiej i skierowaliśmy się w stronę „Smreczyńskiego Stawu”. Tempo było szybkie, zmęczenie dawało się we znaki, ale nikt się nie poddał! Widok nagrodził cały trud — panorama gór odbijała się w krystalicznym lustrze wody.
Kolejnym punktem naszej wycieczki była Księżówka — Dom Rekolekcyjny w Zakopanem. Najpierw uczestniczyliśmy w Mszy Świętej w kaplicy, w której modlił się św. Jan Paweł II podczas swoich pobytów w Polsce. Mogliśmy również zobaczyć jego prywatny apartament, używany w czasie pielgrzymek.
Po duchowym umocnieniu przyszedł czas na pyszny obiad i deser.
Wieczorem, utrudzeni, ale szczęśliwi i pełni wrażeń, wróciliśmy do Miliardowic.
Dziękujemy Księdzu Proboszczowi za ten cudowny dzień spędzony na tatrzańskim szlaku i już z niecierpliwością czekamy na obiecaną zimową wyprawę w góry.
